Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Ακατάλληλον για νηστεία

Ο χαλβάς είναι ένα πολύ ενδιαφέρον γλυκό. Χωρίζεται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες, η κάθε μία με πολυάριθμα μέλη. Πρώτη κατηγορία, αυτός που γίνεται με ταχίνι, ο λεγόμενος και χαλβάς του μπακάλη, με ποικιλία γεύσεων όπως βανίλια, κακάο, φυστίκι, με ξηρούς καρπούς, μαστίχα, ακόμα και σοκολάτα, τον έχουμε συνδέσει κυρίως με τη νηστεία, άσχετα αν δε νηστεύουμε ποτέ. Δεν ξέρω κανέναν που να φτιάχνει στο σπίτι του τέτοιο χαλβά, λόγω δυσκολίας να γίνει και ευκολίας να αγοραστεί έτοιμος από κάθε...μπακάλικο. Δεύτερη κατηγορία, αυτός που γίνεται με νισεστέ, ο πανηγυρτζίδικος, γνωστός και σαν χαλβάς Φαρσάλων, με λιγότερες παραλλαγές, ανάλογα αν γίνεται με λάδι ή βούτυρο και αν έχει ή όχι αμύγδαλα. Ξέρω αρκετούς που τον κάνουν στο σπίτι τους, με ιδιαίτερη αποτυχία όμως, αφού κανένας δεν μπορεί να κάνει την κρούστα, το μέρος του χαλβά που δικαιολογεί και την ύπαρξή του.
Η τρίτη κατηγορία χαλβά είναι ο κατεξοχήν σπιτικός χαλβάς, ο σιμιγδαλένιος. Οι παραλλαγές του πάρα πολλές, ανάλογα τον τόπο και τις συνήθειες του καθενός. Όταν ήμουν παιδί φυσικά δεν ήξερα ότι μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, ήξερα μόνο αυτόν που έφτιαχνε η μαμά και μερικές θειάδες. Λαδερός, λασπωμένος, σφιχτός και ολίγον άνοστος, ποτέ δεν μπορώ να πω ότι τον συμπάθησα. Μέχρι που διαπίστωσα τρεις σημαντικές παραλλαγές του. Στη μία στο σιρόπι που γίνεται με το νερό και τη ζάχαρη προστίθονται διάφορα αρωματικά που αλλάζουν τελείως το γευστικό αποτέλεσμα. Αγαπημένη μου εκδοχή αυτή που περιέχει μπόλικα άνθη υβίσκου, με την οξύτητά του να εξισορροπεί λίγο τη λιπαρότητα του λαδιού και ο χαλβάς έχει ένα εντυπωσιακό μωβ χρώμα. Στην άλλη παραλλαγή το λάδι αντικαθίσταται από βούτυρο και το νερό από γάλα. Και στην τρίτη ο σφιχτός και στέρεος χαλβάς τρίβεται με το πιρούνι μέχρι να γίνει εντελώς αέρινος και αφράτος. 
Σήμερα θα μιλήσουμε λοιπόν για το χαλβά με βούτυρο και γάλα, τον πιο εθιστικό από όλους. Τα υλικά πολύ απλά και λίγα.  Για έξι άτομα λοιπόν χρειάζονται τα παρακάτω:
500γρ γάλα
175γρ βούτυρο φρέσκο
250γρ σιμιγδάλι χοντρό
250γρ ζάχαρη
αμύγδαλα ψημμένα και χοντροκομμένα και λίγη κανέλα για το σερβίρισμα.




Η διαδικασία πολύ εύκολη και σχετικά γρήγορη, περίπου 70 λεπτά. Βάζω το βούτυρο σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο σε χαμηλή θερμοκρασία. Μόλις λειώσει προσθέτω το σιμιγδάλι. Τώρα χρειάζεται υπομονή. Πολύ χαμηλή θερμοκρασία, ίσα ίσα να βγαίνει που και που καμιά φουσκάλα βρασμού. Ανακατεύω κάθε δέκα λεπτά να μην κολλήσει και για να ψηθεί όλο το σιμιγδάλι. Θα χρειαστεί περίπου μία ώρα μέχρι να είναι έτοιμο. Επειδή γίνεται σε πολύ χαμηλή φωτιά δεν θα αλλάξει το χρώμα του, καταλαβαίνω πότε είναι έτοιμο από το άρωμα, αν και ο χρόνος είναι ένας καλός αρχικός μπούσουλας. Λίγο πριν το τέλος, βάζω σε κατσαρολάκι το γάλα με τη ζάχαρη και τα φέρνω σε βρασμό. Μόλις είναι έτοιμα όλα ρίχνω το μείγμα του γάλακτος στο σιμιγδάλι, λίγο λίγο και με προσοχή γιατί πιτσιλάει. Ανακατεύω καλά να ομογενοποιηθεί ο χαλβάς και τον αποσύρω από τη φωτιά. 
Όπως είναι έτσι καφτός και πριν σφίξει, τον σερβίρω σε μπολ προσθέτοντας τα αμύγδαλα και πασπαλίζω με κανέλα. Αν πρόκειται να φαγωθεί αργότερα, πριν κρυώσει όμως εντελώς, τότε τον ξύνω με το πιρούνι μέχρι να γίνει αφράτος, σαν πολύ μικρά ψίχουλα και σερβίρω με τον ίδιο τρόπο.






Η γεύση αυτού του χαλβά είναι πραγματικά εθιστική. Η μυρωδιά του βουτύρου, το γάλα, τα αμύγδαλα που κάνουν παιχνίδι με την τραγανή τους υφή, η κανέλα, σκέτο όνειρο. Δεν αφήνει καμία αίσθηση λιπαρότητας και μπορείς να φας μέχρι να σε πονέσει η κοιλιά. 
Ανάλογα με τα γούστα του καθενός μπορεί να χρησιμοποιηθεί βούτυρο αγελάδας, κατσίκας, πρόβειο, βουβαλίσιο, τύπου Κερκύρας, ακόμα και μείγμα αυτών. Εγώ προτιμώ μείγμα από αγελαδινό και πρόβειο. Επίσης αντί για αμύγδαλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί κουκουνάρι, που το βάζω μαζί με το σιμιγδάλι από την αρχή. Ενώ μου αρέσει η λεπτή του γεύση, βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον το ψημένο αμύγδαλο κυρίως λόγω υφής.
Ο χαλβάς αυτός πρέπει να σερβίρεται ζεστός, είναι πολύ πιο νόστιμος. Το καλό είναι ότι ζεσταίνεται πολύ εύκολα σε σιγανή φωτιά, οπότε μπορούμε να τον έχουμε ετοιμάσει από πριν, ακόμα και την προηγούμενη μέρα.
Τελικά το μόνο μειονέκτημα που έχει είναι ότι δεν είναι νηστίσιμος. Φυσικά όμως είμαι πολύ πρόθυμος να υποπέσω σ' αυτή τη φοβερή αμαρτία και να απολαύσω ένα πραγματικά κολασμένο επιδόρπιο. 

5 σχόλια:

  1. Α! με το χαλβά πέσαμε στα εύκολα, έ; Και η φωτογραφία δεν κολακεύει το αποτέλεσμα. Αυτόν θέλω να τον δοκιμάσω για να επιδοκιμάσω. ΄Οχι μόνο με την περιγραφή. ΄Εγραψα τη συνταγή. Αλλά πέσαμε σε σαρακοστή και δεν θέλω ...κολασμένα επιδόρπια. ΄Οχι γιατί νηστεύω συστηματιά αλλά γιατί τέτοιες περιόδους μ΄αρέσουν τα νηστίσιμα γλυκά. Είναι ο μόνος καιρός που τα τιμούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πέσαμε στα έυκολα ούτε τα σνομπάρω. Δεν αναζητώ τα δύσκολα ή εξεζητημένα, μόνο τα νόστιμα. Ο χαλβάς είναι από εκείνα που συνδυάζουν νοστιμιά και ευκολία. Να τον κάνεις, αρκεί να μη βαρεθείς το στάδιο με το ξύσιμο με το πιρούνι γιατί είναι η διαφορά.

      Διαγραφή
  2. Ενδιαφέρουσα εκδοχή! Δεν τον έχω δοκιμάσει με γάλα. Πάντως δεν μπορώ να ξεχάσω τον χαλβά με ιβίσκο _εξαιρετικός_ που έκανες κάποτε στο σπίτι μας (στην Αθήνα) και πάντα ήθελα να ζητήσω την συνταγή. Παρακαλώ μπορείς να την ετοιμάσεις εδώ για να δουν και οι άλλοι φίλοι σου περί τίνος πρόκειται? Μerci! Lia No1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα, καλη χρονια κ συγχαρητηρια για το μπλογκ και τις μαγειρικες σου κλεομενη. Νομιζω πως ειμαι καλη μαγειρισσα αλλα σιγουρα ειμαι καλοφαγου ..... μολις σε ανακαλυψα, εφτιαξα ήδη την ψαροσουπα μιας κ αυτη ηταν στο προγραμμα, εβαλα γλυκανισο που ειχα (οχι αστεροειδη) ελαχιστο γιατι το φοβηθηκα κ λιγο λευκο κρασακι κ εγινε αλλο πραγμα. Πάμε τωρα στο χαλβα, δεν ξερω την εκδοχη που δινεις θα την δοκιμασω, αλλα σ αυτον με το λαδι τον παραδοσιακο προσθετω ξυσμα περγαμοντου (κρατω το ξυσμα οταν φτιαχνω γλυκο, το διατηρω σε βοτκα ή τσιπουρο κ εχω ολη την χρονια για κεικ ή το χαλβα) κ γινεται εξαιρετικος, του πανε πολυ τα εσπεριδοειδη, Ευχαριστω για τη φιλοξενια και θα επανελθω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα. Έχω πολλά χρόνια να φτιάξω χαλβά με λάδι, προτιμώ σαφώς το βούτυρο. Και όταν το έφτιαχνα χρησιμοποιούσα άνθη ιβίσκου για άρωμα, ωστόσο είμαι σίγουρος ότι και το άρωμα των εσπεριδοειδών θα του πηγαίνει πολύ.

      Διαγραφή

Τα μηνύματα είναι ελεύθερα, αφού πρώτα λογοκριθούν...